previous pauseresume next

داروها و بارداری

مقدمه:

تا اواسط قرن بیستم بیشتر پزشکان بر این عقیده بودند که رحم  یک محیط کاملاً محافظت شده را برای جنین فراهم آورده و همچون دیواری جنین را از محیط بیرون مجزا کرده است. این فرضیه ادامه داشت تا اینکه در سال ۱۹۴۱ یک پزشک استرالیایی به نام N.M. Gregg مشاهده کرد که تماس مادر باردار با ویروس سرخجه  یا سرخک آلمانی  آن هم در سه ماهه اول بارداری می‌تواند منجر به تولد نوزاد با نقص‌های ساختاری در قلب، چشم و گوش گردد که این مشاهده موجب شد تا فرضیه مذکور مورد سوال قرار گیرد.

پس از انجام مطالعات گسترده مشاهده شد که محیط خارج رحمی نیز می‌تواند بر جنین تاثیر گذار باشد، تا جایی که امروزه احتمال تاثیر سوء تماس با داروها یا مواد شیمیایی بر جنین در حال تکامل پذیرفته شده است. گفته می‌شود تمام ترکیبات خارجی  به استثاء چند مورد، توانایی عبور از جفت را داشته و بسته به حلالیت در چربی، سایز مولکولی و ساختار شیمیایی با غلظت‌های متفاوتی به جنین دسترسی دارند. البته ذکر این نکته حائز اهمیت است که تجویز مستقیم دارو به جنین یا مادر باردار هم اکنون نیز به عنوان یکی از راه‌های درمانی منطقی و پذیرفته شده برای بیماری‌های دوران جنینی مورد استفاده می‌باشد.